Private Equity

Vergoedingen: two-and-twenty

Firma's worden doorgaans op twee manieren betaald. Een management fee, vaak rond de twee procent van het toegezegde kapitaal per jaar, dekt salarissen en de bedrijfsvoering. Carried interest, meestal rond de twintig procent van de winst, is de echte prijs, maar de firma verdient die pas nadat investeerders hun kapitaal terug hebben plus een minimaal preferent rendement, de hurdle. Die volgorde van uitkeren heet de waterfall, en die koppelt de beloning van de firma aan het daadwerkelijk presteren van het fonds.

De levenscyclus van het fonds

Carrièretijdlijn

Hoe lang elke stap duurt

Private equity kent geen vaste ladder, en de timing hangt af van de firma, het land en hoe je instroomt. Als ruwe richtlijn ziet het pad van je eerste jaar tot partner er ongeveer zo uit.

Alleen sommige firma's, vooral de grotere, nemen analisten direct van de universiteit aan, en een analist blijft doorgaans ongeveer twee jaar in die functie voordat hij doorgroeit of vertrekt voor een MBA. Het gebruikelijkere instappunt is het associate-niveau, dat mensen vaak bereiken na ongeveer twee jaar in investment banking of consulting. Een associate-programma zelf duurt meestal twee tot drie jaar.

Daarna besteedt een vice president meestal ongeveer drie tot vier jaar aan het leiden van dealteams, en een principal of director eveneens drie tot vier jaar, waarbij de nadruk verschuift van het maken van de analyse naar het aandragen en onderhandelen van deals.

Partner of managing director worden, de top van de firma, kost doorgaans tien jaar of meer in de sector. In de praktijk stappen veel mensen onderweg van de ladder af, voor een MBA, een overstap naar een portefeuillebedrijf of een ander fonds, dus weinig loopbanen volgen hem precies.

Het verdienmodel

Hoe private equity-firma's geld verdienen

Een private equity-firma haalt geld op bij investeerders en bundelt dat in een fonds. Die investeerders, de limited partners, zijn meestal pensioenfondsen, verzekeraars en vermogende particulieren. De firma treedt op als general partner: ze beheert het fonds, kiest de investeringen en stuurt de bedrijven die ze koopt.

De meeste firma's verdienen via een model dat vaak two and twenty heet. Ze rekenen een jaarlijkse beheervergoeding van ongeveer twee procent van het beheerde vermogen, waarmee salarissen, kantoren en de werking van het fonds worden betaald. Daarbovenop houden ze ongeveer twintig procent van de winst die het fonds maakt, maar pas nadat investeerders hun geld plus een afgesproken minimumrendement hebben terugverdiend.

De beheervergoeding is vast en hangt niet af van hoe de investeringen presteren. Het winstdeel, carried interest genoemd, wordt alleen uitgekeerd als het fonds goed presteert. Sommige firma's rekenen de bedrijven die ze bezitten ook aparte transactievergoedingen voor de aankoop en monitoringvergoedingen voor advies.

De grootste winst maakt de firma wanneer ze een bedrijf verkoopt voor meer dan ze ervoor betaalde. Als de verkoop boven de afgesproken drempel uitkomt, ontvangt de firma haar deel van de winst, en daar wordt het meeste geld verdiend.

Carried interest

Carried interest, de beloning voor senioren

Carried interest is het deel van de winst van een fonds dat naar het private equity-team gaat, meestal ongeveer twintig procent van de winst. Op juniorniveau speelt het nauwelijks een rol, maar hogerop kan het het grootste deel van iemands beloning worden en, bij een sterk fonds, in de miljoenen lopen.

Het wordt over de tijd opgebouwd en vaak pas jaren later uitgekeerd, zodra het fonds goed genoeg presteert. In een whole-fund-model krijgt het team niets totdat investeerders hun geld plus het afgesproken minimumrendement hebben terugontvangen. In een deal-by-deal-model kan er eerder worden uitgekeerd, per geslaagde deal, en daarom voegen fondsen vaak een clawback toe zodat investeerders kunnen worden terugbetaald als latere deals tegenvallen.

Hoe de uitkering werkt

De uitkering gebeurt niet in één keer. Wanneer een fonds een of meerdere bedrijven verkoopt, stroomt het geld via een vaste volgorde van prioriteit, de distributiewaterval genoemd, in plaats van dat winst wordt verdeeld zodra die ontstaat.

Investeerders worden als eerste terugbetaald: elke euro kapitaal die ze inbrachten komt terug voordat iemand anders iets ontvangt. Pas als dat kapitaal volledig is terugbetaald, ontvangen investeerders hun preferred return, een afgesproken minimumrendement, ook wel de hurdle rate genoemd, dat gehaald moet worden voordat de firma iets verdient.

Na de preferred return ontvangt de firma een catch-up: een deel van de resterende winst dat haar aandeel optrekt tot haar volledige carry-percentage. Zodra de catch-up is voltooid, wordt verdere winst tussen investeerders en de firma verdeeld volgens diezelfde vaste verhouding, waardoor het aandeel van de firma in de winst constant blijft, hoe groot het uiteindelijke rendement van het fonds ook wordt.

Omdat carried interest wordt berekend over de totale winst van het fonds en daarna wordt verdeeld onder de partners en senior investeerders volgens ieders individuele toewijzing, kan zelfs een bescheiden carry-toewijzing waardevol worden bij een fonds dat goed presteert. Dat is een belangrijke reden waarom carry wordt gebruikt om senior mensen te behouden.